Dag B 750.....Hallo B 880!!!!

Na bijna 18 maanden, neem ik afscheid van mijn Bernina 750. Het was een ontdekkingsreis, met een gloednieuwe serie van Bernina. Een reis waar ik erg veel van geleerd heb en ook enorm van genoten.
Maar.....het bloed kruipt waar het niet gaan kan.....en zo is mijn ogenschijnlijk onbereikbare droom uitgekomen: sinds gistermiddag ben ik de trotse eigenaresse van de Bernina 880!!!

Ik had werkelijk nooit durven denken dat een machine van dit topsegment ooit mijn bezit zou zijn....maar soms komen dromen echt uit.

Ik heb er nu op tijd aan gedacht een foto te maken van de stekenteller......net zoiets als de kilometerteller van een auto. Hij is dus echt vers van de pers......met alleen wat teststeken die in de fabriek gemaakt zijn.
Het wachten duurde op het laatst best lang, want ik weet al 2 maanden dat de machine onderweg was.
Dus zo werd het Mendikajasje het laatste project van de B 750, een mooie afsluiting.
Ik hoop vele mooie dingen te maken met de B 880, en de aftrap is al gedaan met een borduur uit de bestanden van de machine zelf.

Voor mij voelt het alsof je een nieuwe auto hebt opgehaald [alleen heb ik nog nooit een nieuwe auto gekocht LOL]. Het is nu zaak om de machine te verkennen en vertrouwd te worden met alle geluidjes, de plek waar alle bedieningsknopjes zitten en vooral te genieten van al het moois wat deze machine in zijn mars heeft.
De lappen liggen klaar, de vriezer is gevuld....ik duik een poosje onder!
Fijn weekend!!

Mendikajasje

De combinatie van borduren en kleding blijf ik leuk vinden. Zo had ik het plan om een zwart jasje te maken, en die met een rozenborduursel te versieren.
Helaas werd het patroon van het rozenborduur niet zo mooi als ik had gedacht. Gelukkig maar dat ik eerst een proefborduur gemaakt had, want ik had zo mijn twijfels over de goede kleuren.
Toen sloeg de twijfel nog meer toe....want welk borduur zou er dan in aanmerking komen?

Dat werd een heel denkwerk, en het doorspitten van mijn borduurbestanden. Ik ben nogal fan van de borduurpatronen van Urban Threads en zo kwam ik op de serie Mendika. Prachtige en fantasierijke patronen.
Dus opnieuw kleuren kiezen, patronen printen en plaats bepalen waar de borduursels op het jasje komen.
In het geval van Urban Threads-patronen is het wel een gevalletje More is Better, dus mijn borduurmachine kon flink aan de bak.

Een fantasie-pauw op het achterpand, uitgevoerd in 3 kleuren. Achteraf had ik de pauw beter een paar tinten donkerder kunnen maken, dan had hij er beter uitgesprongen.

Het voorpand is rijkelijk voorzien....met op de zakjes een borduur.

Zo zie je het iets beter!

Een fantasie-vis....zal hem even dichtbij laten zien..

Hier heb ik beter opgelet met de kleuren.....

Onderaan de mouwen ook een mooi motief....

De binnenkant heeft tussen het beleg en de voering een rood pipingrandje, vond het wel grappig. Het is nauwelijks extra werk, maar geeft er wel een persoonlijke noot aan.
Het patroon van het jasje komt uit Lutterloh, en zit als gegoten!

Lekker!!

Vanmiddag was ik met Rob in Utrecht, het was er heerlijk. Een beetje zon, geen wind...dus heerlijk slenteren over de Oude Gracht, rondje om de Domtoren gelopen....
Nog wat lingerie-fournituren gekocht in de Zakkendragerssteeg en zelfs een zwart fluwelen jasje gescoord...voor de somma van 15 hele euro's! Wie kan nu weerstand bieden aan zo'n prijs?

Als afsluiting van deze heerlijke middag een zalige pizza gegeten bij Il Pozzo in de werfkelder op de Oude Gracht.

Quiltramp!

Kennen jullie deze nog?

Wat was hij mooi geworden...die vurige sterren van Batikstof op een zwarte ondergrond.
Een flinke top, want het was een formaat bedquilt geworden. Ik had de top gesandwiched met een wollen vulling en een mooie achterkantstof.
Vol goed moed aan de slag, met mijn Bernina....die zette ook haar beste steekje voor.
Gistermiddag was alles af, een mooie quilt. Met hier en daar witte strepen, dus wat doe je dan? Hup..de wasmachine in.
Dat doe ik regelmatig, een quilt wassen...ook die met een wollen vulling. En dat gaat altijd goed, nouja...bijna.
Omdat de quilt zo groot is, en zwaar....had ik een ander wasprogramma gekozen, dan wat ik normaal doe bij quilts.
Stom stom stom!
Kijk zelf maar.....

Het lijkt wel of de eikenprocessierupsen over mijn quilt gewandeld zijn......
De wollen vulling komt overal door de stof heen, vooral in alle zwarte stof. De batikjes hebben het ook wel, maar in ieder geval veel minder.

Er is echt geen redden aan.......ik ben al met een rubberen kledingborstel en stofzuiger in de weer geweest. Hele dotten wol komen er van af, en het lijkt niet minder te worden....
Dit is dus een gevalletje van jammer.....zonde van de stof en tijd......Ik heb alleen wel weer mijn machinale-quilt-vaardigheden kunnen oefenen....dat dan weer wel.
De quilt wordt nu binnenste buiten opgevouwen en mag dienst doen als kattenbed.
Ik ga verder met een volgende top van de stapel.....Fijne dinsdag!!

Salomo!

Al een tijdje spookte hij door mijn hoofd....een uil. Niet zo maar eentje, nee, hij is gemaakt met mijn borduurmachine.
Het is best een heel project, waar je toch nog even het koppie moet bijhouden.
De uil bestaat uit 4 delen, die je naderhand weer met de naaimachine tot een geheel maakt.

De uil staat heel stevig, hij heeft een zakje zand gekregen zodat hij niet omvalt.
Je kunt hem dus ook als deurstopper gebruiken. Maar daar vind ik mijn Salomo te mooi voor, en hij mag er gewoon gezellig bij staan.
Ik vond het erg leuk om dit project te maken, dus wie weet krijgt Salomo nog een vriendje....

Postjasje

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik ''postzakkenstof'' kocht. Ik heb er een poosje over gedaan om een patroon te vinden waar de stof goed tot zijn recht kwam.
Het was nog behoorlijk puzzelen, maar ik vind het een verrassend jasje geworden.

Als het jasje niet gesloten is, dan zie je op het andere pand het woord post staan.
Ook de mouwen zijn niet symmetrisch, maar dat maakt het wel wat minder doorsnee.

Op de linkermouw staat wederom de tekst, nu in zijn geheel.

Als je mij op de rug bekijkt, dan zou het bijna lijken of ik bij de post werk. Jammer genoeg heeft het Nederlandse postbedrijf al zoveel naamsveranderingen gehad...ik ben het spoor een beetje bijster.

Onder de nederlandse vlag zitten ook nog 2 ristzakjes, toch wel erg handig om een jas met zakjes te hebben.
Ik vind mijn uitvoering zeer geslaagd, en hoop het komend voorjaar veel plezier te hebben van mijn postjasje.
Het patroon komt uit Lutterloh, boekje 272 model 207.

Wintermantel

Regelmatig breng ik een bezoekje aan de Utrechtse lapjesmarkt [ iedere zaterdagmorgen op de Breedstraat] en meestal neem ik dan een flinke voorraad stof mee.
Zo lag er hier al 2 jaar een grote, donkergrijze lap te wachten. Het was een dikke stof, echt mantelstof. De stof leek mij moeilijk te verwerken, omdat het zo dik en onwillig aanvoelde.
Daarbij had ik nog steeds geen patroon, want ik was bang dat de stof het uitgekozen model lomp en plomp zou maken. Het moest dus iets worden zonder al teveel toeters en bellen.
Gelukkig bood Lutterloh de uitkomst......

© Modeverlag Lutterloh

Ik heb gekozen voor de langere mantel, maar zonder de capuchon en ceintuur. In plaats daarvan heb ik een stukje ceintuur tussen de deelnaden in het achterpand gestikt. De stof was echt niet geschikt om er een ceintuur van te maken, echt veel te stug.                                                                                                         

In de deelnaden van het voorpand zitten de zakken, met zakstroken. Best even een precies werkje, maar wel de moeite waard om te maken.

De mouwen zijn voorzien van mouwlummels, die hebben verder geen functie, maar het staat mooi.

De lummels zitten vast met een knoop.

En zo ziet de voorkant eruit. Over de schouders zitten schouderpassen. De lengte is precies goed, hij valt tot net boven de knieën.....geen koud achterwerk als de winter ineens echt losbarst.

Deze mantel komt uit Lutterlohsupplement 283 en is een combi van modellen 196 + 197.

Nu de mantel af is, vraag ik mezelf echt af waarom ik zo huiverig was om deze stof te verwerken. Mijn Bernina transporteerde de stof prima, en ook de naald ging zonder enkele moeite door de dikke delen.

Had ik er nu maar eerder aan begonnen........LOL.