Ze is er weer!!

Blakend van gezondheid....mijn Bernina!
Het was toch wel even ingrijpend hoor....ze heeft een totaal nieuw spoelhuis gekregen. Ook Gerrit, van naaimachinehandel van Huissteden, kreeg het vastgelopen spoelhuis niet meer uit de grijper.
Nu was er bij Bernina al bekend dat dit een fout in het fabricageproces is [of in de onderdelen], dus is het nieuwe spoelhuis volledig garantiewerk.
Afgelopen vrijdag heb ik mijn machine weer opgehaald. Omdat ze toch in het hospitaal was, is er ook een onderhoudsbeurt gedaan.

Tja, en dan moet je toch weer een beetje het vertrouwen in je machine terug krijgen. Vrijdagavond heb ik een stukje genaaid, en dat ging prima. Dus niets stond er meer in de weg om op zaterdag een borduur te maken.....NOT!
Weer hetzelfde geklier met de spoel.....om echt heeeeeel erg nijdig van te worden. Met veel gedoe, gegrom en gekruiste vingers heeft de machine het borduur eruit geperst.
Op zondag heb ik het jasje afgemaakt, want gewoon naaien..dat was geen enkel probleem.
Dan ga je toch eens heel erg goed nadenken wat het nu toch kan zijn, en ik kwam steeds uit op een afstelling van de spanning.
Dinsdag is Gerrit zelf weer in de winkel, dus 's morgens gelijk even gebeld. Toen opperde hij dat het weleens aan een bepaalde instelling kon liggen. Ik wist wat hij bedoelde, dus die instelling heb ik weer teruggezet naar de fabrieksinstelling.
En wat denk je: dat WAS het!!

Ik zit weer fluitend achter het masjien....en heb van schrik en stress een quilt gemaakt.
Dat heb ik dan hè, als ik stress heb ga ik stofjes snijden. En naaien...achter elkaar door....om afleiding te hebben. Dat heb ik dus maandag gedaan......want ik kon Gerrit immers pas gisteren bellen.
Tja, en dan heb je voor je het weet bijna iets af...kijk maar:

Het snijden van de dronkemanspadblokken is erg snel gedaan, want ik heb er mallen voor. Ook voor het naaien van de rondingen heb ik een foefje. Voor je 't weet zit alles aan elkaar....en dan is het schuiven zodat alle blokken een beetje leuk combineren met elkaar.
Het quiltwerk komt voor rekening van mijn Bernina, met de machinale doorpitsteek.

Dit is de derde vierde machine waar die steek op zit, en het is de eerste machine die het netjes doet.
De quilt is vrij klein voor mijn doen, ongeveer 130x130 cm....een wandquilt is het...ook leuk!

Redders in nood!

Wat er vooraf ging:
afgelopen zaterdag waren Rob en ik bij Naaimachinehandel van Huissteden in Nieuwegein. Ik wilde een voetje toevoegen aan mijn assortiment. Om precies te zijn: voet 7, de doorslagvoet.
Gelukkig was de voet op voorraad, dus hup...betalen en de tas in. Op dat moment was het niet druk in de winkel, dus even staan kletsen met Gerrit en Ria.
Op een gegeven moment kwam het gesprek op het spoelhuis van de Bernina 750, de machine die ik heb.
Het blijkt dat er een aantal machines zijn met een haperend spoelhuis. Ik prees mij toen gelukkig dat mijn machine het prima doet.
Had ik natuurlijk noooooit moeten zeggen! Maar dat wist ik toen nog niet......

Zondagmiddag: ik wilde graag een jasje van de nodige borduursels voorzien, en begon vol goede moed met een borduur op het achterpand....een flink formaat...
Na een steek of 2000 hoorde ik een piepend geluid uit het spoelhuis komen...klonk niet goed.
Machine stop gezet, borduurring eraf...en jahoor, een flinke dot garen onder het werk. Dus ook het spoelhuis moest eruit...en dat lukte niet meer! Om een lang verhaal kort te maken: gistermiddag is mijn Bernina opgenomen in het hospitaal.
Vermoedelijk heeft mijn machine ook zo'n haperend spoelhuis, en gaat er waarschijnlijk een nieuwe in. Omdat mijn machine nu toch bij Gerrit is, wordt er gelijk een servicebeurt uitgevoerd.
Tja....daar zit je dan hoor ik iedereen zuchten....

Nou..ik niet! Gelukkig heb ik hier nog hele goede machines staan, die me nu uit de nood helpen..

Mijn dappere Janome 300E mag nu weer onder de stofhoes vandaan, en doet zijn best.
Voor het andere naaiwerk mag deze dame aan de gang:

Deze machine is inmiddels al 9 jaar oud....maar in zeer goede staat! Ik heb haar ooit gewonnen bij de bel en win actie van Knipmode.....Ik zal er nooit afstand van doen, gewoon omdat ik er op zo'n bijzondere manier aan gekomen ben. Ook zie ik nu dat ik met mijn Bernina toch enorm verwend ben.
Voorbeeld: ik typ nu dit blogje terwijl de Janome een borduur maakt....de spoel is leeg...maar de machine gaat gewoon door! Pfft, ik zie het net op tijd en kan de machine een stuk terug stellen, volle spoel erin en gaan! Ander voorbeeld: de Bernina heeft geen persvoethevel meer, de voet zakt automatisch als ik '' gas '' geef...bij de Husq is dat niet aan de orde..gevolg: vergeten het voetje te laten zakken....

Maar ach, ik klaag niet hoor.....mijn Bernina is in goede handen, en ondertussen ga ik weer even back in time!

Nog eentje dan....

In de meterkast lag nog een tas, van wit kunstleer. De kwaliteit hiervan is zacht en soepel, dus geschikt om een borduur op te maken.
Ik had al een geschikt borduur op het oog, en die is het dan ook geworden.

Dit borduur komt uit een serie van Urban Threads.....Het is de serie Anima, prachtige fantasierijke borduursels met als inspiratie verschillende dieren.
Dit is een raaf, en op de andere kant staat een wolf.

Ik heb van de wolf ook een close-up foto gemaakt, dan kun je de details goed zien..

Deze tas is bijna te mooi voor zomaar een boodschapje...
Ik ben nu een paar dagen vrij, en heb alweer een project in mijn hoofd zitten....word vervolgd dus!

Maak van een simpele tas....

...eens iets anders!
Je kent ze vast wel, de tas die je kado krijgt bij cosmeticamerken....als je voor een bepaald bedrag iets koopt.
Sinds vorige zomer lag deze tas al te wachten....

en vandaag is er dan eindelijk een borduur op gemaakt.
Ook de achterkant is treffend..

Ik heb nog een tas, van wit kunstleer....eens kijken wat ik daar op kan maken...

R in de maand...

Het is al weer 22 dagen september, de R is in de maand!
Nee, denk nu niet aan leveRtRaan, maar aan KeRstmis!
Kerst, zo'n gezellige tijd... en zo als de Amerikanen zo mooi weten te zeggen: warm and cozy.
Maar bij warm and cozy denk ik eerlijk gezegd eerder aan quilts.
Deze bijvoorbeeld:

de top is inmiddels al een jaar af...en ligt lag geduldig te wachten op de stapel.
In de eerste week van deze maand heb ik de top gesandwiched..

Dat is bij mij altijd redelijk snel voor mekaar hoor...grote steken: snel klaar.
Het quiltwerk is een ander verhaal. Met de machine heb ik eerst langs de sashings in de naad gequilt met monofilgaren. Daar zie je eigenlijk niets van, maar de quilt zit dan al redelijk verankert.
Ondertussen kan ik dan nadenken over het zichtbare quiltwerk.

Ik heb een borduurmotief voor de huisjesblokken....en dus wordt per blok de quilt ingespannen in de jumbohoop.

Dan voorzichtig het hele spul onder de machine leggen, en zorgen dat de quilt niet uit de jumbohoop valt. Het is nl. een best gewicht.

Het huisjesblok is hier voorzien van een quiltmotief, de machine doet er 18 minuten over en het zijn bijna 7000 steken. De quilt heeft 25 blokken...dus reken maar uit hoeveel tijd er in gaat zitten.....
Dan moeten daarna de driehoeken nog in de randen en de hoekblokken.....

Zo ziet de achterkant van het huisjesblok eruit......mooi toch?
Terwijl ik dit blogje schrijf is er ondertussen weer een huisje gequilt....inmiddels is ook dit huisje af, en kan ik de jumbohoop voor het volgende huisje inspannen....Gaat toch ongemerkt best snel voorbij...18 minuten...

Rob ziet Abraham!!

Vandaag is het 50 jaar geleden dat mijn lieve Rob geboren werd.....

Lieve, lieve Rob....heel hartelijk gefeliciteerd met deze mijlpaal in je leven!! Ik gun je nog vele gezonde levensjaren.

Helaas is de moeder van Rob in mindere gezondheid, haar geheugen neemt dramatisch af, maar Rob heeft haar vanmorgen toch even opgehaald voor een kopje koffie en een stukje taart.

Dit heuglijke moment wordt even vastgelegd op de telefoon.
Samen met ma nog even wat jeugdfoto's en het geboortekaartje van Rob bekeken...

Hier heeft ze van genoten....en wij ook.
Straks komt de rest van de verjaardagsvisite...alles staat klaar.
Iedereen een fijne dag!

Zilvergrijs jasje

Regelmatig koop ik de Knipmode. In het maartnummer van dit jaar stond een leuk jasje, met een bijzondere halsboord.
Voor dit model had ik een bijzondere stof op het oog: een zilvergrijs imitatieleer. Een hele uitdaging om mee te werken. Niet omdat het dik of stug spul is, maar omdat het de neiging heeft aan je naaivoet te plakken.
Maar daar heeft Bernina een heel handige voet voor ontworpen:

dit is een voet met een teflonlaagje. Dit zorgt ervoor dat het leer soepel onder het voetje door glijd.
Maar dan nog is het verwerken van imitatieleer een vak apart. Gebruik een grotere steeklengte dan wat je normaal zou doen, en neem een gewone naald. Een speciale leernaald is af te raden, want die heeft snijvlakjes en dat zou ervoor kunnen zorgen dat het materiaal eerder uitscheurt.

Het jasje is niet echt moeilijk, alleen de ritjes in de deelnaden en de mouwnaden vragen even extra aandacht.

Maar zoals je ziet zitten de ritsjes er goed in. Aan de binnenkant natuurlijk netjes de voering tegengezoomd, met de hand.

Het jasje is mooi door zijn eenvoud, met de speciale halsboord is het toch niet alledaags. Het ziet er nu ietwat kreukelig uit, maar als ik het draag zit het prima.

In het achterpand zie je goed de taillering.
Kortom, weer een pittig jasje erbij.....op naar het volgende kledingstuk...