Het toetje van vandaag...

Vooruit dan.....een snelle jurk. Gezien de weersverwachtingen voor komende week zal ik het kunnen dragen.

Het patroon komt uit een Knipmode van april 2009. Het rokdeel heeft een voering die strakker is, meer getailleerd, en een stuk korter dan de bovenrok. Dit heeft als doel dat de bovenrok van tricot een beetje om je heen zwiert.....echt een zomers blote benenjurkje dus.

De hals en armsgaten zijn afegwerkt met een biesje, en die is met de covermachine aangezet. Bij een jurkje als dit komt de gewone naaimchine er niet aan te pas...het wordt verder volledig met de lockmachine in elkaar gezet. Snel....dat wel!

Morgen nog een jurkje doen????

Jurkje met vintage-touch

Bij Jan de stoffenman die op de weekmarkt in een naburig dorp staat, kocht ik enige weken geleden een frisse blommenlap. Een stof met een lichte glans en een beetje stretch erin voor het comfort.
De print heeft er een mooie paarse tint in, mijn lievelingskleur.

Dat vroeg om een beetje een bijzonder model jurkje.....en het rode jurkje is het geworden. Een ietwat retromodelletje. Het rokje heeft door de plooien in het voorpand een beetje een balloneffect en dat zie je vooral als je de jurk aan hebt.

Wat een verschil hè? Als de jurk in een printje gemaakt wordt.

Het mouwtje staat mooi bol, want de stof is best een beetje stevig...en dat was ook de bedoeling.

De achterkant is vrij simpel, met figuurnaden voor de taillering en een lange rits middenachter om er een beetje soepel in en uit te komen.
De lengte is tot net boven de knie....net niet tuttig maar ook niet te mini.

Koudwatervrees?

Soms hik je tegen iets aan, wat achteraf simpel bleek. Ja, daar heb zelfs ik af en toe last van. Maanden geleden heb ik een patroon gedownload voor een vintage badpak......een Burda patroon. Het badpak was geïnspireerd op de jaren '50 van de vorige eeuw.
En badkleding maken, daar had ik me nog niet aan gewaagd. Ik bleef een beetje aanhikken op het verwerken van het elastiek in de pijpjes.......
Gisteren toch maar eens een testje gedaan met de elastiekvoet op mijn lockmachine.....en wat blijkt??
Het is echt supersimpel........
En simpele dingen gaan doorgaans in sneltreinvaart....dus het badpak is af.

Netjes toch??? De meeste tijd ging zitten in het afpassen....De halterbies loopt langs de armsgaten naar de rug. Je moet de bies met wat spanning aanspelden en vastnaaien. De beenuitsnijding is redelijk behouden, maar ja, het is ook jaren 50 waar we over praten....toen was alles nog netjes bedekt.

De halterbies sluit op de rug, dus het badpak is snel aan..en uit. Nu nog een moment afwachten waar ik het dan kan dragen, in de zon, en dan maar lekker opwarmen en bruin worden!

Wat doen we toch moeilijk!

Sinds een aantal weken heb ik een Singer Featherweight....zo'n schattig klein naaimachientje.
Ontworpen als portable naaimachine, om mee te nemen als je ergens gezellig ging naaien. En dan spreek ik over de jaren '50 van de vorige eeuw. Kennelijk was het toen heel gewoon om met je naaimachine op pad te gaan.
Toen was het ook nog heel gewoon dat een vrouw de kennis en kunde had om haar eigen kleding te maken.
Dat kleine machientje is dus best een dapper ding! met 1 beperking: ze kan alleen maar rechtdoor stikken...maar dat doet ze echt supernetjes en met een ongekende kracht wordt de naald door de stof gedrukt. Hobbels, kruisende naden ...geen probleem hoor.
Nu vind ik het voor mezelf leuk om eens te proberen of je een beetje netjes en toch ook redelijk snel een kledingstuk in elkaar kunt zetten. En zonder zigzag toch heel nette naden en afwerking te krijgen.
Zie hier: dat lukt echt prima!

Het knoopsgat heb ik weten te omzeilen door drukkertjesband te verwerken. Dat had ik echt al jaren liggen, en nu kwam het mooi van pas.
De naden zijn verwerkt op de engelse manier: eerst de verkeerde kanten op elkaar leggen en een smalle naad stikken, netjes plat strijken en dan de naden aan de binnenkant nogmaals stikken, zo komen de rafels onzichtbaar tussen de stoflagen te liggen.....niks geen zigzag of locker nodig.

De onderrand is een beetje rond, en dan is een zoompje met een inslag altijd een gedoe, dus heb ik biaisband gebruikt. Eerst aanstikken....

En dan netjes doorstikken.....heel mooie zomen krijg je dan.
Helaas schijnt de zon nog steeds niet vandaag...dus gaat het bloesje nog even de kast in, hopend op beter weer.
Oja, op deze manier een bloesje maken is echt wel snel hoor.......ben er een uurtje of 5 mee bezig geweest.....op mijn gemak hè?
Even inhaken op de titel van dit blogje: als je op deze manier werkt heb je eigenlijk helemaal geen dure naaimachine nodig; met siersteken, draaddoorhaler, naaldstop boven/onder, knoopsgatautomaat.....
[maar het blijft wel allemaal erg leuk, en prettig....dus de volgende bloes gaat weer met de Bernina's gemaakt worden!]

Zwart wit

De kalender geeft aan dat het nu zomer is.....maar als je naar buiten kijkt lijkt het wel herfst.
Maar ik ben een optimistisch persoon, dus heb ik de afgelopen dagen een zomers jurkje gemaakt.

Een linnen stofje, bedrukt met een fantasiebloem. De jurk heeft deelnaden en is getailleerd. De hals valt wat laag, en heeft een schuingeknipte col.
Zou het helpen om de wolken te verjagen en de zon te lokken????
Fijne zondag!

Stars and pinwheels

Vorige week was ik voor een paar dagen opgenomen in het ziekenhuis....voor een [achteraf] kleine ingreep. Ik was voorbereid op flinke [pijnlijke] ongemakken, maar het valt reuze mee. Het enige waar ik rekening mee moet houden is dat ik de komende weken absoluut niet zwaar mag tillen en erg weinig huishoudelijk werk mag doen. En dat valt nog niet mee! Gelukkig kan ik op Rob en Werner rekenen, want ze nemen mij letterlijk alles uit handen.
Maar als je dan niks hoeft....wat mag en kan er dan wel???
JUIST! Een quiltmeisje maakt van de nood een deugd, en zet een top in elkaar.

Het middenstuk komt jullie bekend voor, want dat zijn de restjes van de sterrentop.
Toen Werner 3 weken geleden Vera ging ophalen, heeft hij ook wat zakjes met scrapstrookjes gekocht. Daar heb ik de grote sterblokken van gemaakt. En ook daar kwamen natuurlijk restjes van, en dat is het kleine driehoekrandje geworden. Omdat ik van deze quilt geen patroon had, werd het een beetje puzzelen.

Eigenlijk is deze manier van een top maken een variatie op quilt-as-you-go....maar dan heet het patch-as-you-go. De quilt heeft een lieve, beetje landelijke uitstraling gekregen door de combi van de hagelwitte achtergrondstof. De kracht van de quilt zal dan ook in het quiltwerk komen te liggen. De grote witte vlakken zullen zeer waarschijnklijk met de hand gequilt worden....en het quiltwerk in de naden doe ik met de naaimachine. De quilt is net iets korter dan een 1 persoonsbedquilt, dus het wordt een bank- of tuinquilt.

UFOdag in Hagestein

Gisteren heb ik samen met Vera een heerlijke dag gehad in Hagestein.
Eén van mijn quiltvriendinnen had een UFOdag georganiseerd, en dat was reuze gezellig. UFO's in de quiltwereld hebben niks met buitenaardse verschijningen te maken....nee, UFO staat voor Un Finished Object. Gewoon een top of quilt die nog niet af is. Het was de bedoeling om deze dag te besteden aan het werken van achterstallig quiltwerk, zodat er projecten af komen...een AFFO. En dat betekend: A Finally Finished Object.
Nu liggen er hier in de kast 5 grote quilttops te wachten, maar ik wilde graag met Vera op stap. En een grote quilt..dat kan Vera echt niet aan.
Dus ik zocht iets anders op. En dat werden de blokken voor mijn CivilWarDiaryQuilt.

Op mijn gemak heb ik 4 blokken gemaakt en ook al van een sashing voorzien.
Het blijkt dat kletsen en patchen soms niet samengaan, want ik heb toch een aantal keren het tornmesje moeten gebruiken....Dat krijg je ervan als je niet oplet.
De andere quiltsters hadden ook prachtige dingen meegenomen....losse blokken werden tot prachtige tops aan elkaar gelegd op de grond....en natuurlijk helpen we dan om tot een mooi geheel te komen....
Kortom..een heel geslaagde dag en die krijgt op 29 september een vervolg. Ik hoop dan wel een heel eind verder te zijn met de CWDQ.