Tempo tempo!!

Weten jullie nog...voor moederdag kreeg ik hele leuke Kersthuisjes, met bijpassende stofjes. Later heb ik nog wat huisjes bijgekocht en de groene swirlstof. Al die tijd heb ik natuurlijk nagedacht over een leuke quilt. Niet te moeilijk moest het worden, want de stoffen spreken voor zichzelf en dan is ingewikkeld doen helemaal niet nodig.

Ineens had ik het: de huisjes in een square-in-a -squareblok en dan afgewisseld met de rode sterretjesstof en de licht met rode hartjesstof. Precies genoeg huisjes had ik, 25, en zoveel blokken heb je met deze setting nodig. De lichte stof met hulstblaadjes voor de sashings gesneden met een donkergroene corner erin. Ook voor de zijkanten heb ik de groene swirlstof gebruikt. 

 Dit is de linkerbovenhoek.

En hier een stukje uit de rechterzijkant. De borderstof was nog even een verhaal apart. Meestal wordt borderstof in de lengterichting geprint. Maar bij deze stof was het op de breedte. Gelukkig had ik iedere rand 2x, dus een totale lengte van ongeveer 2.20 m, als je de stroken weer eerst aan elkaar naait. Maar toen dook er nog een moeilijkheidje op: de randen waren niet allemaal van gelijke breedte. Het was even puzzelen en daarom heeft deze quilt 4 andere randen. De zijkanten zijn wel even breed, het hoofdeinde [de sneeuwpopjes] is ietsje smaller dan de huisjesrand aan het voeteneinde.
Al met al toch weer maatje-bed: 80 inch breed en 82 inch lang....dat wordt cozy-warm de komende winter!!! Zoals jullie zien heeft Latif er ook zijn goedkeuring aan gegeven....en hoopt dat hij er snel een dutje op kan doen.....Nog even wachten tot december, Latif!

Zo'ndag....

Als je het snel leest staat er zondag....maar ook zo-een- dag. En zo een dag was het vandaag: meer herfst dan een zomerse dag. Tja, volgens de kalender is het juni, maar als je naar buiten kijkt lijkt het wel september.
Je kunt er treurig van worden, maar dat laat ik niet toe!
Wat kun je dan beter doen dan je lapjesbak eens doorspitten??

In mijn restjesbak lagen nog bruikbare stukken van de Redworkquilt. Gezellige rood-witte lapjes. In dezelfde kast lagen ook de mallen van het drunkard's path. Nog nooit gebruikt, dus het werd er wel eens tijd voor.
Snel de lapjes gestreken, en met de mallen de vormen gesneden. Nu zijn er heel veel quilters heel erg huiverig om de ronde vorm aan de holle vorm te stikken...Niet nodig! Als je een inchvoetje met een kantgeleider hebt is het echt appeltje-eitje. Je legt de Lvorm met de goede kant naar boven, daarop het kwartonde deel, met de goede kant naar beneden. Je zorgt dat de punten bovenaan echt netjes op elkaar liggen. Dat lukt natuurlijk maar een heel klein stukje. Niet bang worden!! Laat je naaimachine in een heel rustig tempo naaien, desnoods de motorsnelheid verlagen. Til tijdens het naaien het kwartronde deel een beetje op, en stuur het richting de kantgeleider van het voetje. Met je andere hand houd je de Lvorm tegen de kantgeleider. Ook duw je deze een beetje richting transporteur. De Lvorm kan nl. een beetje rekken omdat het schuin van draad is. Je moet het een beetje ''inwerken'', en dat gebeurd dus tijdens het naaien. Rustig doornaaien, en als je bijna bij het einde bent..dan denk je dat het misgaat...nee hoor...je zult het zien! Als je secuur gesneden hebt, en goed gestuurd tijdens het naaien dan zul je zien dat de ronde vorm perfect aan de holle vorm komt. Gelukt? Goed gedaan, en dat zonder vooraf te spelden!! Mislukt? Uithalen en weer proberen, de aanhouder wint.
Hier is een filmpje waar de curvemasterfoot gebruikt wordt...die kun je natuurlijk ook gebruiken, maar met de inchfoot met kantgeleider gaat het heel prima!!!
Met mijn drunkard's path blokken heb ik place-mats gemaakt....Dat wordt heel gezellig aan tafel!

Vera is compleet!

Vera woont sinds een week bij mij.Werner heeft haar opgehaald, en toen ook een echt, originele manual erbij besteld. Een verrassing voor mij, want ik ontving het gisteren per post.
Wat een lieverd is het toch, die zoon van mij!
De manual is Engelstalig, maar dat is geen probleem voor mij en er staan ook goede tekeningen bij.
Vooral op het gebied van onderhoud is het belangrijk om je Featherweight goed te bij te houden. Dus secuur olieën en schoonhouden.
Tja, het is en blijft een oldtimer....die behoeven extra care.


Lieve Werner, een dikke zoen voor jou!! Want hiermee is mijn Featherweight echt compleet.

82 pinwheeltop

Het duurt even, maar dan heb je wat......

Vera heeft enorm haar dienst bewezen, zonder tegensputteren heeft ze meegeholpen om van alle driehoekjes mooie pinwheelblokjes te maken. Het zijn er 82, en er gaat veel meer tijd in zitten dan ik van tevoren had gedacht. Ondertussen kun je dan mooi nadenken hoe het dan allemaal weer aan elkaar gezet wordt. Eerst dacht ik om ze gewoon tot een vierkant aan elkaar te leggen...beetje simpel. Toen bedacht ik dat ze ook op de punt kunnen, dan wordt de top gelijk weer iets groter...maar ja, zo zijn de sterren ook al gedaan. Uiteindelijk is het dit geworden....met de witte stof ertussen, geeft ook wat rust...en een beter formaat.

De top is nu 64,5 x 85,5 cm. Natuurlijk nog steeds veel te klein...maar dit is alvast een mooi middenstuk voor een 1persoonsbedquilt. Ik ga eerst verder met een goed ontwerp in EQ7. Het gaat eerst een poosje de kast in.

Zonnetje in huis!

Sinds vrijdag is Vera in mijn leven...en ik ben nog steeds een beetje ondersteboven! Het is echt een zonnetje in huis. Ze snort als een spinnende kat, doet niet moelijk met hobbelige , kruisende naadjes....Als je er goed over nadenkt: wat moeten we eigenlijk met die hypermoderne naaimachines...als die ouwe bessies het toch ook nog zo geweldig doen.

Ja, ik weet het wel...gemak dient de mens, en knoopsgaten maken met de naaimachine is toch wel een stuk makkelijker dan met de hand...Want dàt is iets wat Vera echt niet kan : knoopsgaten maken. Er zit immers geen zigzagsteek op.....en da's wel noodzakelijk als je knoopsgaten wil maken.

Maar goed, voor mij geen probleem, want ik heb Vera puur voor de fun...voor de heb...omdat het gewoon zo'n leuk masjientje is.

Afgelopen week was ik met de sterren bezig, uit een jellyroll. Alle sterren zijn af..en inmiddels is het ook al een top!

Lief zijn ze hè, zo allemaal aan elkaar.....Ik heb er ook een rand omheen gezet....van dezelfde witte sterretjesstof. Het is nu een grote bedquilt....tja...daar hou ik zo van....

Een ster van dichtbij.....

Ik had het ook gehad over de restjes die bij het maken van de sterblokken over bleven...Dat worden hele lieve pinwheelblokjes...van 2,75 inch...zo schattig...maar wel veel werk extra.

Ach....ik geef weinig om voetbal....en die pinwheelblokjes zijn redelijk simpel om te maken....

Met elkaar vormen ze weer een mooi midden voor een volgende quilt....want die zit alweer in mijn hoofd!

Werner heeft Vera thuisgebracht!

Tja, het kan verkeren....maar ik ben helemaal hoteldebotel! Van Vera! Ik heb Vera ontmoet via internet...Het contact werd gelegd via Andre.....Helaas zat er heel wat afstand tussen Vera en mij, ongeveer 226 kilometer.....Ik kon niet wachten om Vera te ontmoeten. Helaas moest ik gisteravond werken, maar Werner wilde Vera graag ophalen voor mij uit Winschoten. Hij vertrok al vroeg met de trein....en na ruim 4 uren reizen maakte hij kennis met Vera....een schoonheid van 61 jaar...
Nee, nu niet denken dat Werner een bejaarde vriendin heeft!!!
Vera is een Singer Featherweight en ze is gemaakt in Kilbowie, Schotland in 1951. Singer vierde dat jaar ook het 100 jarig bestaan, dus op mijn machine zit een speciale badge, de Centennial badge.

Zeg nu zelf....een stralende schoonheid toch....?? Ze weegt ruim 5 kilo, en is een eenvoudig machientje wat alleen een recht stiksel kan maken. Er zitten nog wat andere naaivoeten bij. Ook heb ik er een 1/4 inchvoetje bij gekocht.
De zijkant is ook het aanzien waard, het is een zogenaamde Egyptische scrollplate.

De machine heeft ook verlichting, en dat is natuurlijk heel handig. Het masjientje is elektrisch, dus geen verbouwde handnaaimachine. En ze maakt een beschaafd, zacht snorrend geluidje...net een spinnende kat.

Bij deze masjientjes hoort ook een koffer, ze past er netjes in , met bovenin een tray voor de accessoires.
Hoe kom je aan zo'n schatje??? Door te mailen met Andre, een man met een passie voor oude naaimachines. Hij spoort ze op, kijkt ze na en als ze helemaal goed zijn mogen ze pas verkocht worden.
Titia, de vrouw van Andre, heeft een quiltwinkel in Winschoten...the Quilthouse. Ook interesse in zo'n oude dame??? Mail dan met the Quilthouse voor informatie.
Natuurlijk heeft de machine geen naam....maar onder Featherweightbezitters is het een gewoonte je machine een naam te geven. Als je featherweight vertaald, dan heb je een verdergewicht...veertje...Vera!
Gelukkig heb ik nog de restjes van het 10-minute-blok...die kunnen mooi met Vera tot blokjes gemaakt worden.

Dat gaat naar....

...Den Bosch toe!
We wonen al 22 jaar op dit dorp....en ik ben hier nog nooit op de trein gestapt. Maar met een studerende zoon in Den Bosch is het er dan eindelijk van gekomen.

Ik mocht mee, eerst achterop de fiets bij Werner naar het station. Kaartje gekocht..en even wachten op de trein van Arriva.

Hier zitten we inmiddels in de trein naar Den Bosch....Leuk hoor!
In Den Bosch heb ik wat stof gekocht voor de kerstquilt. Ik had al wat stof voor moederdag gekregen....Maar de quiltwinkel gaat dicht, dus ik dacht: dit is mijn laatste kans om nog wat bij te kopen.
En wat doe je als je toch in Den Bosch bent??? Juist!

Bossche bollen kopen bij De Groot op de Stationsstraat. MMMMM, en lèkker dat ze zijn!!